Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

«Агар сизларга водийда бир отлиқ қўшин тўпланиб турибди, у устингизга бостириб келмоқчи десам менга ишонасизларми, нима дейсиз?». Қавм: «ҳа, ишонамиз, зеро биз сенинг фақат рост сўзлашингга гувоҳ бўлиб келганмиз», дейишди. Шунда Пайғамбаримиз с.а.в: «Мен сизни келажакдаги қаттиқ азобдан огоҳлантираман», дедилар. Буни эшитиб Абу Лаҳаб: бугундан бошлаб қўлинг қурисин, бизни шунга тўпладингми? - деди. Шундан сўнг:


تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ * مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ
«Абу Лаҳабнинг қўллари қуригай – ҳалок бўлгай! (Аниқки) у қуриди – ҳалок бўлди! Мол-мулки ва касб қилиб топган нарсалари унга асқотгани йўқ!»              [Масад: 1-2]
ояти нозил бўлди. Бу эса таом тайёрлаш ҳодисаси


وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
«Ва яқин қариндош-уруғларингизни (Аллоҳнинг азобидан) огохлантиринг!» [Шуаро: 214]


ояти нозил бўлган кунда бўлмаганига далолат қилади. Чунки бу оят шу ҳадис нассида келган нарсага мос келмайди. Аҳмад ибн Ҳанбал «Муснад»ида ривоят қилиб бундай деди: Бизга Аффон ҳадис ривоят қилди, бизга Абу Авона Усмон ибн Муғийрадан, у Абу Содиқдан, у Рабиъа ибн Ножиздан, у Алидан ривоят қилди: Росулуллоҳ с.а.в. бани Абдулмуттолибни тўпладилар ёки таклиф қилдилар. Уларнинг орасида бир гуруҳ яқин қариндошлар бор эди. Ҳаммалари еб-ичдилар. Улар учун анча таом тайёрланган эди. Еб тўйдилар. Таом худди ейилмагандек қандай бўлса ўша ҳолда қолди. Росулуллоҳ с.а.в. кичик қадаҳларни олиб келишни буюрди, ичиб қондилар. Ичимлик эса қандай бўлса шундай, худди тегилмагандек турарди. Шундан сўнг Пайғамбаримиз с.а.в:


«يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، إِنِّي بُعِثْتُ لَكُمْ خَاصَّةً وَإِلَى النَّاسِ عَامَّةً، وَقَدْ رَأَيْتُمْ مِنْ هَذِهِ الآيَةِ مَا رَأَيْتُمْ فَأَيُّكُمْ يُبَايِعُنِي عَلَى أَنْ يَكُونَ أَخِي وَصَاحِبِي؟ قَالَ فَلَمْ يَقُمْ إِلَيْهِ أَحَدٌ، قَالَ: فَقُمْتُ إِلَيْهِ وَكُنْتُ أَصْغَرَ الْقَوْمِ قَالَ: فَقَالَ: اجْلِسْ. قَالَ: ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ أَقُومُ إِلَيْهِ فَيَقُولُ اجْلِسْ، حَتَّى كَانَ فِي الثَّالِثَةِ ضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى يَدِي»

 

117-бет

Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247